Είχε πέσει για τα καλά το σκοτάδι όταν οι δύο σκιές βγήκαν στα στενά δρομάκια της πόλης με τα επιπλα. Ήταν μια ώρα που οι άνθρωποι αναπαύονταν από το μόχθο της ημέρας στα κρεβατια τους και τα σκυλιά αλυχτούσαν κάτω από το φεγγάρι σπρωγμένα από το αφυπνισμένο ένστικτο της φύσης τους. Η βραδινή περίπολος είχε περάσει πριν από μισή ώρα και η σελήνη έφεγγε τους νυχτερινούς περιπατητές με σπουδή. Είχαν αρκετό περιθώριο ωσότου το επόμενο απόσπασμα ξεκινήσει την περιπολία του. Ντυμένοι με μαύρες κάπες και τις κουκούλες κατεβασμένες ίσαμε τα μάτια, χωρίς καπέλα και με σκούρα ενδύματα, προχωρούσαν με κάθε προφύλαξη και χωρίς την παραμικρή κουβέντα. Σύντομα έφτασαν στο σαλονι. Ο χώρος είχε υπάρξει ένα από τα ορμητήρια. Ήταν διακοσμημένος με πολλά σύμβολα και επιπλα που απηχούσαν την εσωτερικότητα του ονόματος. Τα βιτρό του μαρτυρούσαν στους όσα δεν άγγιζε το ανεκπαίδευτο μάτι του αμύητου. Οι λεπτομέρειες έδειχναν ότι σε κάθε περίπτωση τα επιπλα είναι όπως ακριβώς έπρεπε να είναι.
February 20th, 2012
Δυο σκιές στα δρομάκια της πόλης με τα επιπλα
No Comments, Παιχνιδια, by mastoras.Ακολούθησε μια προσπάθεια συνεννόησης και σε άλλες γλώσσες, η οποία απέβη άκαρπη. Η γυναίκα κάθε λίγο έκανε μια χειρονομία, που δεν κατάφερνε να ερμηνεύσει. Βλέποντας ότι δεν έβγαινε πουθενά η προσπάθεια του, έβγαλε ένα κομμάτι χαρτί από την τσέπη και με ένα στυλό έγραψε ένα μήνυμα για τον καθηγητή και το τηλέφωνο του. Το έδωσε στη γυναίκα, που για κάποιο ανεξήγητο λόγο του έφερνε στο νου την εικόνα που είχε για τα επιπλα. Η γυναίκα το πήρε και έκλεισε την πόρτα.Προς στιγμήν σκέφτηκε να ζητήσει τη βοήθεια του ταξιτζή, μα σύντομα το μετάνιωσε. Δεν ήθελε να ενοχλήσει τον άνθρωπο, χωρίς μάλιστα να είναι σίγουρος για το αποτέλεσμα. Τουλάχιστον τώρα πια ήξερε τη διεύθυνση. Ίσως και να ζητούσε τη βοήθεια της που θα συναντούσε το βράδυ. Ξαφνικά διαπίστωσε ότι δεν τον είχε ενοχλήσει ιδιαίτερα που δεν είχε βρει τα επιπλα . Η σκέψη και μόνο ότι θα μπορούσε να επιστρέψει, μαζί με μια πρόθυμη να τον συνδράμει , τον ηρέμησε.
Κάνοντας μια επίσκεψη σε ένα περίεργο κελάρι, μπορείς να δεις εκείνο που δεν περιμένεις.
Είναι κυρίως οίνοι και παλαιά μπράντι. Υπήρχαν και κάποιοι τίτλοι σε άλλα είδη, που δεν θυμίζουν τίποτα. Τα επιπλα, δεν χρειάζονται σεμιναρια για να καταλάβεις, είναι απλά αξεσουαρ.
Την επισκόπηση στα επιπλα στο κελάρι διέκοψε ένα μακρόσυρτο βήξιμο. Στράφηκα αμήχανος, μα δεν είδα κανέναν. Την ίδια στιγμή ένας συρτός ήχος ακούστηκε από την κορυφή της ξύλινης σκάλας, προερχόμενος προφανώς από τον επάνω όροφο. Αμέσως μετά εμφανίστηκε ένα αμαξίδιο. Η αρχικη έκπληξη γίνεται προσμονή.
“Εκτιμώ ικανούς και έξυπνους επισκέπτες σαν κι εσάς. Αν ήταν στο χέρι μου θα εξαφάνιζα όλους τους μέτριους στην επικοινωνια,. Δυστυχώς, είναι κάτι έξω από τη δικαιοδοσία μου. Ίσως ξέρετε ότι δεν εξάσκησα ποτέ το επάγγελμα του επιπλοποιού. Κι όχι επειδή δεν είχα οικονομικό πρόβλημα, αλλά γιατί δε θα ανεχόμουν την σκόνη. Έψαξα αλλού τις αλήθειες της ζωής, πράγμα που θα σας συμβούλευα να κάνετε κι εσείς. Όσο για τα επιπλα μπαρ, για τα οποία επιτρέψτε μου να γνωρίζω πολύ περισσότερα από τις διάσπαρτες γνώσεις σας, να είστε βέβαιος ότι δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που νομίζετε. Τα μπαρ κύριε έχουν σκοπό, προσπαθούν να φωτίσουν τα σκοτάδια του σύγχρονου ανθρώπου. Το έργο τους είναι διαφωτιστικό και όχι απλά διασκεδαστικό, όπως θέλετε να νομίζετε. Τα επιπλα παίζουν κι αυτά τον ρόλο τους. Καλό θα ήταν να αναθεωρήσετε κάποιες απόψεις σας για το δικό σας συμφέρον.”
Αυτό ακούστηκε από το βάθος, του χώρου, αλλά καθόλου δεν διαφωτίζει, στο τι σχέση έχουν τα επιπλα με τα επιπλα μπαρ, τα παιχνίδια με τις λεπτομέρειες σε καρεκλεσ μπαρ, μια τραπεζαρια με τα άλλα αντικειμενα.